"Echte liefde is de moeite waard om voor te vechten,
om er de moed voor op te brengen,
om er alles voor in de weegschaal te stellen.
Het punt is: Als je geen risico neemt, dan wordt het risico alleen maar groter "

Erica Jong

Miranda heeft een grote verantwoordelijkheidszin en neemt daardoor veel van de huishoudelijke taken op haar schouders. Daarnaast werkt ze als zelfstandige fotografe en wil ze ook die opdrachten zo verzorgd mogelijk uitvoeren. Ze vindt het fijn om alles vlot te laten verlopen maar heel dikwijls is het haar teveel. In die stressmomenten verwijt ze Hans dat hij haar niet ondersteunt, dat hij ook wel eens wat meer zijn best mag doen en dat hij altijd onderduikt op de pittige momenten.

Hans op zijn beurt is rustig van aard en voor hem hoeft het allemaal niet zo nodig perfect te zijn. Hij is wel trots op zijn vrouw, maar ziet ook dat ze het zich daardoor veel te moeilijk maakt. Als zij in de stress schiet, dan duikt hij onder omdat hij alvast weet dat ze hem weer eens de les spelt en hij het toch niet goed kan doen.

Dat is het eerste oppervlakkige verhaal dat doet vermoeden dat het eenvoudig te fiksen is en dat ze door wat beter elkaar te ondersteunen, ze er wel uit kunnen komen... Echter.... De frustratie bij beiden blijkt torenhoog; ze kunnen elkaar niet meer bereiken. De stress wordt alsmaar hoger en ze voelen zich uitgeput en vooral heel eenzaam, elk vechtend voor zijn stukje ‘gelijk’.

Ze besluiten om in therapie te komen en er eens goed naar te kijken. Ooit hadden ze het zo goed samen, waren ze echte maatjes en daar willen ze graag naar terug. Aarzelend komen ze de eerste keer de therapiekamer binnen, zich afvragend hoe ‘een vreemde’ hen kan helpen.

Na de eerste fase van de therapie. Ze komen de reeds vertrouwde kamer binnen en hebben geleerd om in de stressmomenten te herkennen waar het echt om gaat. Ze zijn in staat om tegen elkaar te zeggen: Wacht even, ik denk dat we weer gevangen zitten in onze ‘duivelse dialoog’. Dit moment van herkenning is belangrijk om over te gaan op zachtere muziek en elkaar te laten horen wat ze precies voelen en wat het met hen doet.
Zo kunnen ze naar elkaar luisteren en emotioneel beschikbaar zijn voor elkaar. Hierdoor verandert het klimaat van ‘bewolkt’ naar ‘helder’ en dat is al een hele winst.

Na de tweede fase van de therapie. Ze komen met plezier de kamer binnen want ze hebben elkaar opnieuw ontdekt. Elk met zijn eigen zwakke momenten en de oprechte behoefte aan elkaars nabijheid. Ze zijn in staat om dit te verwoorden en het wordt door beiden gezien als een uitnodiging om dichterbij te komen en hun hart te openen. “Dit werkt écht”, vertrouwen ze me toe. Dit hadden we bij de start van de therapie niet durven hopen.

Na de derde fase van de therapie. Miranda en Hans zijn klaar. Ze zijn ondertussen zoveel opener naar elkaar en voelen hoe ze samen maar ook persoonlijk zoveel sterker zijn geworden. Ze bedanken me met een mooi kaartje dat inmiddels in mijn praktijkruimte staat als een soort van ‘bewijs’ dat EFT heilzaam werkt en dat koppels er wel degelijk wel bij varen.

Als therapeute is het hard werken, moet ik écht aanwezig en alert zijn, mezelf durven inzetten en vertrouwen op het proces dat deze partners doormaken. Dit alles met de absolute overtuiging dat échte liefde alle kansen krijgt en dat het een enorme voldoening geeft om hiervan getuige te mogen zijn.

Om het in de woorden van sommige cliƫnten te zeggen: Hier doe ik het voor!